|
|
 Koty
Orientalne
Historia
Już od dawna hodowcy kotów syjamskich
pragnęli wyhodować zgrabnego, wysmukłego kota typu syjamskiego bez
oznak, czyli jednobarwnego. Ponieważ skłonność do oznak jest
dziedziczona recesywnie, z każdego krzyżowania kotów z oznakami z
kotami jednobarwnymi zawsze rodzą się koty jednobarwne, zadanie wcale
nie było takie trudne. Jednobarwnych kotów krótkowłosych brytyjskich
i amerykańskich było pod dostatkiem w krajach, w których wyhodowano
nową rasę, czyli w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Aby
zachować typ kota wysmukłego, hodowcy musieli tylko od samego początku
stosować krzyżowania wsteczne i już najpóźniej w trzecim pokoleniu
uzyskali "jednobarwnego syjama".
Mimo usilnych starań Angielki Pat Turner i Niemki Dagmar Thies w latach
50. i 60. o uznanie tej nowej rasy ze wszystkimi odmianami barwnymi,
nastąpiło to przez FIFe dopiero w 1970 r. na Wyspach Brytyjskich i w
1972 r. na kontynencie. Jedynym wyjątkiem był kot hawański, który
pod inną nazwą został w Anglii uznany już w 1958 r. Ma on wśród
protoplastów kota rosyjskiego niebieskiego, gdyż hodowcy spodziewali
się, że dzięki jego cechom dziedzicznym szybciej uzyskają wysmukłą
budowę ciała.
Charakterystyka
Orientalne koty krótkowłose są
czystymi produktami hodowli. Biorąc pod uwagę pochodzenie od syjamów
i podobieństwo do nich uznano, że najwłaściwsza będzie nazwa określająca
pochodzenie rasy wyjściowej. Należy też zaznaczyć, że termin
"jednobarwne" już od dawna nie odnosi się do wszystkich kotów
orientalnych, gdyż oprócz jednobarwnych istnieją również łaciate i
tabby. Orientalne koty krótkowłose, pojętne i towarzyskiejak syjamy,
są jednak od nich spokojniejsze w zachowaniu, ich głos nie jest tak
przenikliwy, a chęć dominowania nie tak zdecydowana. Ich potrzeba
ruchu jest podobna jak u krewniaków z oznakami. Również koty
orientalne potrzebują sporo miejsca do baraszkowania, robienia wrzawy,
wspinania się, a także dużego zainteresowania właściciela.
Najlepiej byłoby nie trzymać ich samotnie, aby łatwiej znosiły
wielogodzinną nieobecność właściciela spowodowaną zajęciami
zawodowymi.
Właściwie pielęgnowane i żywione koty orientalne nie są zbyt wrażliwe
na choroby, lubią korzystać z wybiegu i dobrze łowią zdobycz. W
kocich związkach rodzinnych, pomijając drobne starcia, żyją bardzo
zgodnie i zachowują zdrowy instynkt stadny. W wychowie młodych
uczestniczą wszystkie osobniki grupy, nawet kocury opiekują się kociętami.
Orientalnym kotom krótkowłosym przysparza wielu przyjaciół, oprócz
miłego charakteru, elegancja i sprężystość ruchów. Ciało mają średniej
wielkości, wydłużone i wysmukłe. Mimo dobrego umięśnienia ich
sylwetka robi wrażenie delikatnej i zwinnej. Długie i wysmukłe kończyny,
tylne nieco dłuższe niż przednie, wrażenie to jeszcze potęgują,
podobnie jak długa i wąska szyja oraz ogon, który jest cienki od
nasady, długi i ostro zakończony. Łapy są zgrabne i owalne.
Głowa kota orientalnego ma kształt podobny do głowy syjamów. Jest średniej
wielkości i klinowata; nie może mieć zagłębienia nad poduszeczkami
z wąsami, ani nie może robić wrażenia okrągłej. Pożądany jest
kształt "kunowaty". Nos jest długi i prosty, pyszczek
drobny, podbródek i szczęki normalnie zaznaczone. Oczy w kształcie
migdałów są błyszczące, intensywnie zielone, różniące się od
oczu syjamów.
Jedwabiste i krótkie, delikatnie lśniące futro tych kotów różni się
od futra wszystkich innych ras, ponieważ jest sprężyste i ściśle
przylega do ciała. Pluszowate futro jest niepożądane. Kolor futra
orientalnych kotów krótkowłosych podlega ścisłym kryteriom oceny.
Koty jednobarwne, a więc hawański lub hebanowy, muszą mieć włosy od
nasady do końców równomiernie zabarwione. Tabby muszą się odznaczać
wyraźnym kontrastem między zasadniczą barwą futra a barwą jego
rysunku, natomiast srebrzyste cieniowane - wyraźnie jasnym podszyciem
odcinającym się od ciemnych końców włosów.
U orientalnych kotów krótkowłosych, podobnie jak u syjamów, zakradły
się także wady dziedziczne, które można wyeliminować tylko przez
konsekwentną selekcję hodowlaną. Deformacje szczęk i karłowaty
wzrost udało się - poza nielicznymi wyjątkami - zlikwidować w
hodowli, natomiast polidaktylia (nadliczbowość palców) i
oligodaktylia (zmniejszona liczba palców) jeszcze się sporadycznie
zdarzają, podobnie jak znane u syjamów deformacje oczu. Dlatego wybór
kota rozpłodowego wymaga gruntownego przestudiowania ksiąg hodowlanych
oraz dokładnej informacji o jakości linii hodowlanej.
Orientalne koty krótkowłose dzielą się na cztery grupy barwne:
jednokolorowe (solids), różnobarwne bez prążków na włosach (bez
tickingu) lub ciemniejszych końców włosów (bez tippingu), tabby oraz
z ciemniejszymi końcami włosów (z tippingiem). Najstarszą i
najbardziej znaną odmianą są koty jednobarwne.
Indeks
ras
Strona
główna
|
